3 november 2021, Teun Stiphout van BN DeStem
De tafeltennisloopbaan van Chana van der Venne zit in de lift. De jonge Schaijkse (18) mocht vorige maand mee naar het EK voor landenteams. Een voorlopig hoogtepunt van iets dat allemaal begon met een schooltoernooitje. ,,Samen met papa zat ik in tranen op de bank. ‘Hier wil ik beter in worden’, zei ik.”
Eigenlijk had ze in oktober hoge ogen willen gooien in Zwolle tijdens het NK, waar ze vorig jaar verrassend tot de kwartfinale reikte. Maar dat zul je altijd zien in een tijdperk dat gedomineerd wordt door virussen: als er weer iets kan, dan word je zelf gevloerd. ,,Ik was anderhalve week ziek en kon helemaal niks. De hele tijd heb ik op bed gelegen. Om een terugval te voorkomen, heb ik besloten om niet te spelen.”
Het is niet de enige teleurstelling die de tiener in het coronatijdperk incasseerde. Als afgestudeerde havist wilde Van der Venne voor een tussenjaar naar het land waar ze werd geboren: Thailand. Als boost voor de volwassenheid. En uiteraard ook om te tafeltennissen. ,,Ik kon niet meer op Papendal terecht en het is lastig om écht goed in Nederland te trainen. Toen zei ik gekscherend: dan ga ik wel in Thailand trainen. Dat leek vervolgens ook serieus te lukken.”Het is trainen, eten en vervolgens moe zijn van de hele dag. Leek, want het virus dwarsboomt dat plan vooralsnog.
Al oogt het gevonden alternatief ook aanlokkelijk. ,,Ik train nu vijf dagen per week in Parijs, met een aantal andere meiden. Hopelijk kan ik in december – mijn derde poging – eindelijk naar Thailand, maar tot het zo ver is, zit ik hier.” Tijd voor een slentersessie over de Champs-Élysées of om te genieten van het uitzicht op de Eiffeltoren is er nauwelijks. ,,Het is trainen, eten en vervolgens moe zijn van de hele dag.”
Met tranen op de bank
Zeven jaar geleden kon ze niet vermoeden dat ze zich in Parijs zou prepareren voor het allerhoogste tafeltennisniveau. Tijdens een schooltoernooitje bleek tafeltennis haar de jeu te geven die ze zocht in de sport. Kort daarna mocht ze naar Papendal voor een toernooi. ,,Die maandagochtend zat ik samen met papa in tranen op de bank. ‘Hier wil ik beter in worden’, zei ik.” Lachend: ,,En dat is een beetje uit de hand gelopen.”
Ze streek uiteindelijk een paar jaar neer op Papendal. ,,Natuurlijk, twee keer per dag trainen en daarnaast lessen volgen is zwaar. Maar aan de andere kant: het eten en drinken stond daar gewoon klaar, ik hoefde er nooit naar om te kijken.” En als ze in het weekend thuis was? ,,Dan had ik op zaterdag en zondag tafeltenniswedstrijden, haha. Het ging maar door. Toch bleef het een hobby voor me. Ook al is het soms echt zwaar, ik geniet er nog steeds van.”
‘Broekie’
Van der Venne sloeg haar hobby naar nieuwe hoogtepunten. In september werd de tiener voor het eerst opgeroepen voor het nationale damesteam, dat het EK speelde in het Roemeense Cluj, de plek waar ze drie jaar eerder debuteerde op een jeugd-EK. ,,Ik voelde me echt een broekie, maar heb mijn ogen uitgekeken. Dat ik geselecteerd zou worden, was een enorme verrassing. Het niveau dat iedereen daar liet zien, dat wil ik ook bereiken.”
En of dat via Parijs, Thailand, Schaijk of Papendal moet, dat ziet Van der Venne dan wel weer. Van het verre vooruitkijken is ze sowieso niet. ,,Het is wel gebleken dat toch niet alles uitkomt zoals je het hebt gepland.”